Voor 16:00 besteld? Morgen in huis* | Gratis bezorgd in NL vanaf € 50,- (daaronder € 4,95) | Winkel nabij Rotterdam | Vragen? Bel 010-226 38 68

Auteur: admin

Viet Vo Dao (Vietnam)

Viet Vo Dao is de filosofie achter veel Vietnamese martial arts.

– Viet is afgeleid van de landsnaam Vietnam
– Vo betekent martial art
– Dao is de weg, het pad dat iemand neemt, de methode of het principe

Tijdens en na de oorlog in Vietnam werden veel van de Vietnamese martial artists over het hele land verspreid. Op 3 november 1973 werd daarom de Viet Vo Dao Federatie opgericht, met als doel om enkele Vietnamese martial arts te herenigen. Het ging om de volgende stijlen:

– Thien mon dao
– Cuu mon
– Qwan Ki Do
– Bach Hac
– Thanh Long Viet Vo Dao
– Vovinam

Viet Vo Dao wordt daarom ook gebruikt als generieke term voor bepaalde Vietnamese martial arts en filosofie, zoals dat geldt voor Kung Fu bij de Chinese martial arts.

Tang Soo Do (Korea)

Tang Soo Do is een Koreaanse vechtsport en betekent letterlijk “de kunst van de Chinese hand” en vindt zijn oorsprong in verschillende krijgskunsten uit onder meer Korea, China en Okinawa. Deze wortels begonnen in het Koreaanse Tae Kyon, Chinese Shaolin en het Japanse Shotokan. Volgens de Wereld Tang Soo Do Associatie lijkt het op een Chinese krijgskunst omdat het eerste woord TANG kan worden geïnterpreteerd als een verwijzing naar de Chinese Tang dynastie.

Voordat er sprake was van unificatie van de Kwans onder de Koreaanse Taekwondo Associatie, noemde het merendeel van de grote Kwans hun stijl Tang Soo Do, Kong Soo Do of Kwon Bup. Het eerste gebruik van term Tang Soo Do in de geschiedenis werd gedaan door Chung Do Kwean oprichter Won Kik Lee. Zijn Kwan en de andere Kwans stopten met het gebruik van de naam Tang Soo Do nadat zij zich hadden verenigd onder de naam Taekwondo. De Moo Duk Kwan, die loyaal was aan Hwang Kee, deed niet mee aan deze unificatie en bleef onafhankelijk en bleef de naam Tang Soo Do voeren.

Oprichters

De oorsprong van Tang Soo Do kan niet worden toegeschreven aan een enkel persoon. Lee Won Kuk wordt beschouwd als een van de eerste leraren van Tang Soo Do in Korea. Hij had een dojang opgezet in Korea tijdens de Japanse bezetting. Deze school werd Chung Do Kwan genoemd. Hij claimde dat hij Taekkyon had geleerd in de straten van Seoul en Kung Fu in China. Kee claimde dat hij de filosofie van het Okinawan karate leerde uit de boeken van Funakoshi.

De geschiedenis van de Moo Duk Kwan, zeer belangrijk voor het moderne Tang Soo Do, kan worden toegedicht aan Hwang Kee. Hij claimt Chinese krijgskunst geleerd te hebben in Mantsjoerije. Hij werd ook beinvloed door het Koreaanse Taekkyon en Subak.

Banden

Bij Tang Soo Do wordt het gekleurde bandensysteem gebruikt dat is ingevoerd door Jigoro Kano en voor het eerst werd gebruikt in Karate-Do. Een opvallend verschil is dat de traditionele zwarte band is vervangen door een donkerblauwe band voor studenten die de eerste dan behalen. De reden hiervoor is dat zwart in Korea voor “dood” staat. Beoefenaars vinden dat het behalen van een volgende dan een andere stap is en hiervoor krijgen ze een roodgestreepte donkerblauwe band. Als men de vierde dan heeft behaald, voert men de titel Master Instructor. Om een grootmeester te worden, moet men een internationale daad stellen die verbonden is aan de sport.

De originele bandkleuren, zoals bedacht door Hwang Kee zijn: 6de gup, groene band; 5de gup, groene band; 4de gup, groene band; 3de gup, rode band; 2de gup, rode band; en 1ste gup, rode band.

Kata of Hyeong

Er zijn verschillende Tang Soo Do organisaties op de wereld maar allemaal volgen ze dezelfde kata of hyeong.

Gicho/Kicho heyong
Hyong Il Bu
Hyung Ee Bu
Hyung Sam Bu

Taikyoku
De Kicho Hyung zijn opvallend gelijk aan de Taikyoku kata ontwikkeld door Gichin Funakoshi. De startpunten zijn hetzelfde, net als de bewegingen, blokken en stoten. Er zijn veel redenen om aan te nemen dat Hwang Kee zijn Koreaanse Kicho Hyung heeft afgestemd op de Japanse kata.

Sae Gae Hyung
De Wereld Tang Soo DO Associatie heeft Kicho Hyung aangepast en er trappen aan toegevoegd.

Sae Gae Hyung Il Bu
Sae Gae Hyung Ee Bu
Sae Gae Hyung Sam Bu

Pyong Ahn Hyung
De pyong ahn/pyung ahn hyeong zijn een serie van vijf vormen die in veel opzichten doen denken aan de pinan kata serie in het karate. Ze werden ontwikkeld door Itosu, een mentor van Funakoshi Gichin. Deze vormen werden ontwikkeld als traingsvorm voor Kong Sang Koon.

Pyung Ahn Cho Dan
Pyung Ahn E Dan
Pyung Ahn Sam Dan
Pyung Ahn Sah Dan
Pyunh Ahn Oh Dan

Materialen

Bij Tang Soo Do gebruikt men de authentieke dobok, de naam van het uniform. De normale dobok is geheel wit. Voor danhouders komen er de traditionele biezen op. Verder gebruikt men de zogeheten safety equipment, bestaande uit een paar handschoenen en voetbeschermers. Tevens worden hoofdbeschermers gedragen. Ook worden scheenbeschermers soms gebruikt. Een gebitsbeschermer wordt aanbevolen en is een kruisbeschermer verplicht voor mannen.

Tai Chi (China)

Tai Chi is een Chinese bewegingskunst, gericht op de bevordering van lichamelijke gezondheid en geestelijk welzijn. Helpt de spieren en gewrichten los te houden. Ook bevordert het een goede houding. Als iemand zegt dat hij aan Tai Chi doet, bedoelt hij of zij meestal Tai Chi Chuan, de variant die van de Chinese krijgskunst afstamt. Tai-Chi-Tao is een variant daarop die duidelijk gericht is op de gezondheid van de mens.

oefeningen

De Tai Chi Tao oefeningen zijn rustig en niet erg moeilijk. De oefeningen zijn gebaseerd op de vijf elementen van de energieleer: water, vuur, aarde, hout en metaal. Ze zorgen ervoor dat je meer energie krijgt. Ook hebben de oefeningen een positieve invloed op de bloedcirculatie en de zuurstoftoevoer naar de spieren. De oefeningen van Tai-Chi-Tao kunnen pijnen verlichten, vooral doordat het tempo van de oefeningen laag ligt. Onder meer mensen met RSI-klachten, rugklachten, reuma en ME kunnen baat hebben bij Tai-Chi-Tao.

bewegingsleer en zelfverdediging

Hoewel, met name in het westen, de nadruk bij veel Tai Chi beoefenaars ligt op het gezondheidsaspect van Tai Chi en het ‘slechts’ als bewegingsleer wordt gezien, zijn er ook beoefenaren die deze kunst beoefenen om haar effectiviteit als zelfverdedigingskunst. Met name in de Chen-stijl is de nadruk op het zelfverdedigingsaspect veel sterker aanwezig dan bij bijvoorbeeld de Yang-stijl. De vormen worden vaak dieper uitgevoerd, waarbij men dus meer door de knieën zakt en zo beter de balans leert te bewaren.

Bij Tai Chi als zelfverdediging ligt de nadruk met name op het verstoren van de balans van de tegenstander, door in de beweging van de tegenstander mee te gaan en deze te neutraliseren. Daarbij is het behouden van het eigen evenwicht uiteraard van groot belang. Op het moment dat de tegenstander uit balans is gebracht, kan eventueel een tegenaanval worden ingezet.

Taekwondo (Korea)

Taekwondo (soms geschreven als taekwon-do of tae kwon do) is een Koreaanse martial art en tevens de nationale sport van Zuid-Korea. Als je kijkt naar het wereldwijde aantal beoefenaars is het duidelijk dat taekwondo ‘s werelds meest populaire martial art is. Vertaald uit het Koreaans betekent ‘tae’ voet, ‘kwon’ betekent vuist en ‘do’ betekent weg (som geinterpreteerd als kunst). Vrij vertaald levert dat op: ‘de weg van vernietigen met de handen en voeten’. Sommigen vertalen het als: ‘de kunst van stoten en trappen’.

de populariteit

De populariteit van taekwondo heeft ertoe geleid dat de martial art in verschillende wijzen ontwikkelde. De kunst of sport heeft verschillende domeinen: gevechtstechnieken, zelfverdediging, kunst, sport, meditatie en filosfie. Zowel in Zuid- als Noord Korea is taekwondo onderdeel van de militaire opleiding.

vormen

Traditioneel taekwondo is eigenlijk niet wedstrijdgericht, maar stamt uit militaire oorsprong met grote nadruk op dodelijke aanvalstechnieken. Modern taekwondo legt meer de nadruk op controle en zelfverdediging. Er zijn formeel twee stijlen van deze sport. Deze stijlen hebben beiden een eigen wereldorgaan: WTF (world taekwondo federation) en ITF (international taekwon-do federation). Dit uit zich in vrijwel alle onderdelen die het taekwondo omvat. Het wedstrijdsysteem van sparring is and compleet anders bij beide stijlen, evenals de patronen.

Wanneer taekwondo in zijn complete vorm wordt beoefend, geeft men voldoende aandacht aan de belangrijkste fysieke onderdelen: patronen (tuls of poomsee), sparring (kyorugi of matsogi), zelfverdediging (hosinsul), breektechnieken (gyok pa) en speciale technieken. Bestuderen van de theorie en filosofie behoort echter ook niet te ontbreken in het lesprogramma.

Hoewel er grote verschillen zijn tussen de twee hoofdstromingen en tussen de verschillen organisaties, kan men de kunst in het algemeen omschrijven als één die de nadrukt legt op krachtige traptechnieken vanuit een mobiele stand. De beoefenaar maakt hierbij gebruik van de grotere ‘reach’ en kracht van het been vergeleken bij de armen. De training omvat over het algemeen een system van blokkeren, trappen, stoten, open handslagen en soms ook verschillende worpen, vegen en gewrichtsklemmen.

Materialen

Voor taekwon-do training zijn er verschillende materialen benodigd. Het verschilt per stijl welk soort pak vereist is. Bij WTF Taekwondo gebruikt men de moderne V-hals uniforms, bij ITF Taekwon-do de authentieke ITF dobok. Verder gebruikt men scheen- en onderarm beschermers, een hoofdbeschermer en borstpantser bij WTF Taekwondo. Bij ITF gebruikt men de zogeheten safety equipment, bestaande uit een paar handschoenen en voetbeschermers. Tegenwoordig is ook bijna altijd een hoofdbeschermer verplicht. Ook in deze stijl worden scheenbeschermers soms gebruikt. Bij beide stijlen wordt een gebitsbeschermer aanbevolen en is een kruisbeschermer verplicht voor mannen.

Tijdens de training gebruikt men vaak verschillende soorten trapkussens, focus pads en floppy mitts.

Voor meer uitgebreide informatie kunt u onze uitgebreide zustersite www.taekwon-do.nl bezoeken.

Taekkyon (Korea)

Taekkyon is een oude vorm van ongewapende zelfverdediging uit Korea. De naam wordt voor het eerst genoemd in het boek Manmulbo, dat rond 1790 gepubliceerd werd door Lee, Sung-Ji. Voor die tijd stond het bekend onder de naam Subak.ekk

de geschiedenis

De geschiedenis van Taekkyon is niet geheel duidelijk, er zijn ook mensen die beweren dat het een volkssport was, waarbij het puur en alleen de bedoeling was om de tegenstander uit evenwicht te brengen. Over het algemeen wordt echter aangenomen dat het ontstaan is uit het Subak en later ook zijn ingang vond bij het gewone volk waar het uitgroeide tot een sport. Op het schilderij Dae Kwae Do uit 1846 zijn waarschijnlijk twee beoefenaars van het Taekkyon afgebeeld.

Taekkyon was wellicht verloren gegaan als rond 1971 Shin Han-seung niet in aanraking was gekomen met Song Dok-ki, waarschijnlijk één van de laatste Taekkyon -beoefenaars. Tijdens de Japanse kolonisatie van Korea van 1910 tot 1945 was het namelijk verboden voor Koreanen om hun eigen vechtsporten te beoefenen, en dit had bijna geleid tot het verloren gaan van het Taekkyon. Vanaf 1971 werkten de beide heren aan de verdere ontwikkeling en promotie van het Taekkyon. Dit leidde er zelfs toe dat het in 1983 van de Koreaanse regering het predicaat ‘intangible cultural asset’ (registratienr. 76) kreeg toebedeeld.

Taekkyon is niet, zoals vaak verondersteld wordt, de voorloper van het moderne taekwondo. Of beter gezegd: taekwondo vindt zijn oorsprong niet in het traditionele Koreaanse Taekkyon. De principes van beide sporten verschillen hemelsbreed van elkaar. Taekkyon is veel ritmischer en ‘zachter’ dan taekwondo. In Taekkyon is elke trap eigenlijk een duw, ook kent het veel worpen en duw- en trekbewegingen.

exames

Traditioneel kenden Koreaanse vechtkunsten, en dus ook Taekkyon, geen graduatie systeem. Tegenwoordig kunnen in het net als in andere moderne Koreaanse vechtkunsten examens afgelegd worden voor het behalen van een volgende graden. Er wordt gewerkt met een systeem van geup en dan graden. De graad van de leerling wordt aangegeven met een gekleurde sjerp en/of een ander uniform.

in de moderne tijd

Tegenwoordig wordt het in Korea vertegenwoordigd door een aantal verschillende organisaties, en groeit daar gestaag. In 1984 werd door Lee Yong-bok het ‘Korea Traditional Taekgyeon Institute’ opgericht voor de verspreiding van Taekkyon. In Korea en in 1985 werden voor het eerst Taekkyon wedstrijden gehouden in Busan. Recent werden diverse wedstrijden vertoond op de Koreaanse televisie (KBS), wat een enorme impuls betekende voor de groei en de populariteit van de sport. Internationaal is de groei was echter beperkt, met hier en daar kleine groepjes die deze sport beoefenen.

Systema (Rusland)

Systema is een Russische vechtkunst. Het is geen sport. Er zijn geen verboden technieken, alles is toegestaan en het kent geen competitie of een bandensysteem zoals bij bijvoorbeeld karate, jiu-jitsu, judo of aikido. Er zijn algemene principes waarmee de beoefenaar van systema leert op een aanval te reageren.

De kern van systema kan worden samengevat in de volgende vier begrippen.

De ademhaling is belangrijk voor een goede zuurstofvoorziening, maar kan ook gebruikt worden voor een kiai bij atemi. Juist in stress situaties is een goede ademhaling essentieel om ontspannen te blijven.

Beweging is de eerste vorm van zelfverdediging, een trap ontwijken is beter dan incasseren. Zoveel mogelijk mobiel zijn is het credo. Als het mogelijk is ren je zo hard mogelijk weg.

Structuur is de derde pijler. Hiermee wordt de houding van een persoon bedoeld, de verdediging is gericht op het laten instorten ervan. Een hand tegen de kin brengt iemand veel sneller uit balans dan een reeks schoppen/slagen. Een vinger breken kan ook meteen een einde aan een gevecht maken.

Ontspannen is de vierde pijler, veel technieken die op je uitgevoerd worden, worden een stuk minder effectief als je ze zacht ontvangt. Dronken mensen doen dit vanwege de invloed van de alcohol vanzelf, de kunst is om dit in normale staat ook te kunnen.

het princiepe

De vierde pijler ontspannen maakt niet dat systema niet efficiënt is, het credo is dan ook: zacht ontvangen en hard geven. Veel technieken uit karate, jiu-jitsu, judo en aikido zijn te gebruiken in systema zolang ze op de systema manier worden toegepast. Niemand schrijft voor hoe een techniek moet worden uitgevoerd, het is aan de beoefenaar zelf om voor de beste manier te vinden. Trainingen kunnen er ‘soft’ uitzien omdat veel in slow motion geoefend wordt, maar in de praktijk gaat het gewoon op volle snelheid. Afhankelijk van je niveau kun je de snelheid langzaam naar full speed brengen. Veel technieken zijn dermate effeciënt dat ze sowieso beter langzaam uitgevoerd kunnen worden. Er zijn geen verboden technieken. Vrouwen kunnen makkelijk op gelijk niveau trainen met mannen (ook al hebben ze een nadeel als het gaat om fysieke kracht), omdat het accent meer op sensitiviteit en effectieve technieken ligt.

mentaliteit

Systema is ook voor een gedeelte een mentale oefening: Juist omdat er geen beperkingen zijn zal men voor zichzelf moeten uitvinden hoe ver men gaat in een verdediging en dat is een confrontatie met jezelf. Ook het feit dat je gewond kan raken vereist voorbereiding. Je moet er rekening mee houden dat je nooit 100% fit blijft tijdens een gevecht, je technieken moeten hierop worden afgestemd. Een mesgevecht bijvoorbeeld houdt eerder in dat er onverwacht iets in je gestoken wordt, dan iemand je dreigt te steken. Andere situaties kunnen zijn dat je erg vermoeid bent of door meerdere mensen wordt bedreigd.

slomotion

Verwarrend kan zijn dat je in filmpjes op het internet bijna alleen slow motion systema ziet en mensen die relatief makkelijk op de grond vallen. Dit heeft een heel praktisch reden: met full power uitgevoerd is de kans groot dat je het trainingsuuur geblesseerd verlaat. Maar gecontroleerd kan er hard op elkaars lichaam geslagen, wurgingen uitgevoerd, klemmen gezet worden om je te laten wennen aan de stress die dit met zich meebrengt. Ook is vrij sparren een essentieel onderdeel van Systema, staand of in een grondgevecht. Low kicks, een knie naar het hoofd, high kicks, zolang je het beheerst uit kunt voeren is het prima. In het gezicht slaan, op de oren, in oogholtes drukken of vingers verbuigen, niets is verboden. Vrij sparren kan dus alleen als je in staat bent het lichaam van de ander en van jezelf te beschermen voor ernstige blessures.

beginners

Systema is voor beginners en gevorderden geschikt om effectieve zelfverdediging te leren. Dit wordt natuurlijk van elke vechtsport beweerd, maar systema kenmerkt zich door het aanleren van een persoonlijke stijl. Er wordt gewerkt met algemene principes, en er worden geen technieken aangeleerd, die zal de beoefenaar zelf ontwikkelen. Er wordt dus niet getraind voor examens, of kata’s. Beginners voelen zich snel op hun gemak tussen mensen die al een stuk langer meetrainen, door de afwezigheid van een duidelijk hiërachie. Qua conditie: als je zorgt voor een goede basisconditie (op wat voor manier dan ook) bouw je deze uit door veel grondgevechten e.d. te doen.

geen arrogantie

De attitude naar de omgeving is ook anders dan bij een aantal andere vechtsporten. Een zwarte band heeft bijvoorbeeld status, en beoefenaar krijgt naarmate hij verder komt ook een ‘ego-boost’. In systema is het juist de bedoeling dat je de tegenstander de indruk geeft dat je hem onderlegen bent en jij er volkomen onverwacht er een einde aan maakt. Niet opvallen is het credo, laat de aanvaller in de waan dat hij aan het winnen is. Je staat dus niet in een karate houding klaar, eerder alsof je niet helemaal snapt waar het allemaal over gaat en ook niet echt geïnteresseerd bent. Als hij door zou hebben dat je jezelf kunt verdedigen zal hij op zijn qui vive zijn (of eerder een mes trekken).

instructeurs

De meest bekende systema instructeurs zijn Michail Rjabko in Rusland en zijn opvolger Vladimir Vasiliev in Toronto, Canada. In West-Europa is er een deel van de systema instructeurs vertegenwoordigd door de Europese Systema Associatie onder leiding van Andreas Weitzel (Augsburg, Duitsland). Veel kennis wordt op dit moment nog verspreid door het volgen van seminars die over de hele wereld worden gegeven.

Sumo (Japan)

Sumo of sumoworstelen is een traditionele Japanse worstelsport die meestal wordt beoefend door zeer zwaarlijvige mannen. De worstelpartij vindt plaats in een cirkelvormig deel van een kleibodem en gaat gepaard met vele rituelen. De Japanners beschouwen Sumo als een moderne krijgskunst; het is daarbij een populaire sport die vaak op televisie uitgezonden wordt. Behalve in Japan begint de populariteit van de sport ook toe te nemen in andere landen.

de geschiedenis

De sumo traditie is zeer oud, waarschijnlijk is de sport ontstaan uit een Koreaanse vechtsport, Ssireum genaamd, die aan het Japanse keizerlijke hof geïntroduceerd werd door een Koreaanse prins in ballingschap. Deze sport werd behalve door het hofleven ook door de gewone bevolking beïnvloed, en bevat vele rituele elementen die stammen uit de godsdienst Shinto.

Sumo is onlosmakelijk verbonden met het Japanse keizershuis, de keizer is immers het hoofd van Shinto. Sommigen interpreteren daarom de korte, explosieve worstelingen tussen de rikishi (worstelaars, letterlijk kracht-mannen) als gevechten tussen twee kami (godheden), en de rivaliteit tussen de stallen als rivaliteit tussen universele krachten. Rikishi worden als geluksbrengers gezien. Het aanraken van een rikishi zou zorgen voor kracht en voorspoed en de rikishi worden dan ook binnen en buiten toernooien soms door fans lastiggevallen.

Er zijn twee manieren om een partij sumoworstelen te winnen:

– De tegenstander raakt binnen de cirkel de grond met een ander deel van zijn lichaam dan zijn voetzolen. Ook het haar geldt hierbij als lichaamsdeel.
– De tegenstander raakt de grond buiten de cirkel.

Het doel is dus om ervoor te zorgen dat de tegenstander zich niet binnen de cirkel op zijn voeten kan handhaven.

Sanda (China)

Sanda is de sportieve kant van san shou, waarbij er strikte regels gelden ten aanzien van de technieken die mogen worden toegepast. Het wordt ook wel Chinees kickboksen genoemd. San shou is een vorm van Chinese zelfverdedigingskunst en vechtsport. Het bestaat uit het vrije gevecht (free-fighting) en bevat diverse onderdelen van stijlen binnen het wushu.

de oorsprong

San shou is in de zestiger jaren van de twintigste eeuw in opdracht van de Chinese overheid ontwikkeld door het Chinese leger. Dit in navolging van hun ervaringen tijdens de Koreaanse oorlog. Hierbij werden diverse traditionele stijlen bestudeerd, en werd hieruit een keuze gemaakt, gecombineerd met moderne inzichten. Men kan het dan ook zien als een moderne vorm van wushu, waarin men heeft gepoogd de essentie van diverse traditionele stijlen te combineren. Als ongewapende zelfverdedigingskunst is san shou compleet, aangezien het worpen, klemtechnieken, wurgtechnieken, trappen, slagen, stoten, enzovoorts kent.

de regels

Sanda is een vol contact competitie sport. Het sanda wordt beoefend in toernooien. Hierbij zijn bepaalde technieken die wel deel uitmaken van de zelfverdedigingskunst, zoals elleboogstoten, verwurgingen en armklemmen, niet toegestaan, met uitzondering van X-treme sanda. Verder is het mogelijk te winnen door de tegenstander uit de ring te laten belanden, wat bij zelfverdediging uiteraard een onbelangrijk criterium zou zijn. Oorspronkelijk hoort de ring of mat een platform van acht bij acht meter te zijn en zestig cm hoog. Dit stelt een berg of een dak van een gebouw voor. Toegestane technieken zijn stoten, trappen en worpen. Er kan ook gewonnen worden door K.O of op punten.

Sanda word beoefend met hoofd- en borstbescherming, scheenbeschermers, bitje en bokshandschoenen. Er is ook ‘X-treme’ sanda, dit is zonder borst hoofd en scheenbeschermers, hier zijn vaak ook knie- en elleboog technieken toegestaan.

Sambo (Rusland)

Sambo is een Russische krijsgkunst die ook wel Sombo of Cambo wordt genoemd. Het is een moderne vechtsport en zelfverdedigings kunst die sinds 1938 als een officiële sport wordt erkend. Het woord Sambo staat voor SAMozashchita Bez Oruzhiya dat zelfverdediging zonder wapens betekend. De sport heeft zijn wortels in het Chinese Shuaijiao, Japanse Judo en traditionele worstelstijlen zoals het Armeense Koch. De oprichters van deze gevechtskunst zijn Vasili Oshchepkov en Viktor Spiridonov. Zij ontwikkelden los van elkaar twee verschillende stijlen, beide met dezelfde naam. Spiridonov’s stijl was een zachte, aikido-achtige stijl. Anatoly Kharlampiev, een student van Spiridonov, wordt officieel beschouwd als de oprichter van de sport.

Stijlen

Sport Sambo: qua stijl lijkt het op amateur worstelen of judo
Zelfverdediging Sambo: qua stijl lijkt het op jiujitsu
Combat Sambo: is ontwikkeld voor het leger
Special Sambo: ontwikkeld voor de commando’s
Freestyle Sambo: stijl ontwikkeld door de Amerikaanse Sambo Associatie

Uniformen en graden

Een beoefenaar van deze Russische gevechtskunst draagt normaal gesproken een rood of een blauw jasje, een band en een broek in dezelfde kleur. Ook draagt hij sambovki, speciale schoenen. Het uniform is niet gekoppeld aan een bepaalde graad. In Rusland bestaat er een rangorde die gekoppeld is aan gevochten wedstrijden. Op sommige scholen wordt nu wel gewerkt met gekleurde banden om verschil aan te duiden. Het puntensysteem dat wordt gebruikt in Rusland staat bekend als het Unified Sports Classification System. De atleet met de hoogste score wordt de Master of Sport genoemd.

Pencak Silat (Indonesië)

Pencak Silat is de verzamelnaam voor traditionele Indonesische krijgskunsten. Per streek zijn traditioneel verschillende stijlen ontwikkeld, die vaak lokale dieren imiteren. De Pencak Silat is in Indonesië sterk vermengd met mentaal spirituele elementen, waarbij fysieke en geestelijke ontwikkeling hand in hand gaan. In Europa is de fysieke kant het meest bekend.

de oorsprong

Doordat in de jungle van Indonesië veel wilde dieren leefden, leerden de Indonesiërs zich een zelfverdediging aan die zich onderscheidde van iedere andere vorm van zelfverdediging. Zij begonnen namelijk de bewegingen van dieren te imiteren. Deze technieken werden steeds verder aangepast en geperfectioneerd. Waar de meesten het in ieder geval wel over eens zijn is dat de Pencak Silat zijn oorsprong heeft in West-Sumatra bij de Minangkabau. De oudste bekende stijlen, zoals Silek Tuo, Silek Pauh, Silek Kumango, Silek Seteralak en Silek Lintau, zijn allen afkomstig uit deze streek en worden nog steeds onderwezen.

wat het inhoud

De kracht van de pencak silat komt tot uiting wanneer het overgaat in harde, snelle bewegingen. Pencak silat bestaat dan ook uit twee delen. Pencak staat voor: beweging met gecontroleerde, soepele lichaamsbeheersing, die sierlijk is. Silat staat voor: bliksemsnelle beweging, gebaseerd op hardheid met als doel verdediging, neutralisering en tegenaanval.

Een goed geoefend pencak silat beoefenaar zal in het echt nooit aanvallen, maar wacht met veel geduld en beheersing de aanval af om pas daarna zijn technieken te gebruiken in het gevecht. Sommige manieren van pencak silat beoefenen, houden tevens in dat deelname aan sparring en wedstrijden in de praktijk onmogelijk is, omdat de gebruikte technieken verboden zijn doordat zij een vernietigende uitwerking hebben op de tegenstander.

kennis making met het westen

Hoewel reeds de Nederlandse kolonialen in het toenmalig Nederlands-Indië ermee kennismaakten, geldt als moment van eerste kennismaking van het Westen en het begin van de internationale doorbraak het artikel dat in juni 1965 verscheen in het Amerikaanse blad Black belt, met op de cover een foto van een demonstratie door Rudy Ter Linden en Paul de Thouars, twee grootheden die daarbij een belangrijke rol zouden spelen.

Binnen Europa zijn er slechts enkele scholen die zich richten op de traditionele en meer authentieke vorm van silat. Hier trachten de leraren de stijl onaangetast te houden van invloeden uit andere vecht- en verdedigingskunsten om de stijl zo authentiek mogelijk te houden. Deze scholen staan vaak in direct contact met de moederschool in Indonesië.

De meer moderne stijlen van pencak silat richten zich voornamelijk op het fysieke element van de silat (zelfverdedigingstechnieken, kunstvorm in de vorm van demonstraties en het sport element). Invloeden uit andere vechtkunsten zijn daar niet uitgesloten. Zo is het gebruik van wapens uit voornamelijk Chinese vechtkunsten veelvoorkomend.

Copyright ©2019 MuayThai.nl. Alle rechten voorbehouden.