Voor 16:00 besteld? Morgen in huis* | Gratis bezorgd in NL vanaf € 50,- (daaronder € 4,95) | Winkel nabij Rotterdam | Vragen? Bel 010-226 38 68

Auteur: admin

Collegiate wrestling (VS)

In de Verenigde Staten is worstelen een belangrijke sport op middelbare scholen en universiteiten. Collegiate wrestling is de vorm van worstelen die op universiteitsniveau wordt beoefend. Het wordt ook wel College wrestling of Folkstyle wrestling om het verschil aan te geven met andere vormen van worstelen. De National Collegiate Wrestling Association (NCWA) en de National Collegiate Athletic Association (NCAA) zijn de twee overkoepelende organisaties in Amerika die wedstrijden door het hele land organiseren. Het worstelen zoals dat wordt beoefend op de middelbare scholen in de Verenigde Staten wordt ‘scholastic wrestling’ genoemd. Het verschilt van collegiate wrestling en heeft zijn eigen regels.

niveaus

Voor worstelaars is het belangrijk om al op schoolniveau ervaring op te doen. Collegiate wrestling verschilt veel van worstelvormen als ‘professioneel’ en ‘internationaal’ wrestling. De focus ligt bij deze vorm meer op het controleren van de tegenstander dan op een explosieve actie. Ook de regels verschillen van andere vormen van worstelen. Zo is het bij Collegiate worstelen niet toegestaan om te gooien met je tegenstander om zo blessures te voorkomen. De lengte van de rondes zijn ook anders dan bij andere worstelstijlen. De eerste ronde duurt drie minuten, terwijl de tweede en de derde ronden twee minuten duren. ‘Riding time’ is een unieke regel van het college worstelen. Dit betekent dat als een worstelaar meer dan een minuut in de toppositie ligt hij een extra punt krijgt.

Veel worstelaars op college niveau dromen van een stap richting het professioneel worstelen. Dit is niet gemakkelijk omdat de regels verschillen en de kwaliteit van het professioneel worstelen erg hoog ligt. Toch is het college worstelen een goede springplank en een uitstekend platform voor de jonge worstelaars om hun vaardigheden te tonen. De echt getalenteerde worstelaars worden op dit niveau gescout voor de nationale teams.

Yagli güres (Turkije)

Yagli güres is de Turkse nationale sport. In de volksmond wordt het Turks Worstelen of Olieworstelen genoemd omdat de worstelaars zichzelf insmeren met olijfolie. De worstelaars worden pehlivan genoemd, wat ‘held’ of ‘kampioen’ betekent. Zij dragen broeken (kisbet of kispet) die oorspronkelijk werden gemaakt van het leer van een waterbuffel, maar tegenwoordig wordt ook kalfsleer gebruikt.

Anders dan bij andere vormen van worstelen kunnen wedstrijden in het olieworstelen gewonnen worden door de kisbet op een bepaalde manier vast te grijpen. Het doel van de pehlivan is om zijn tegenstander te controleren door een arm door de achterkant van de kisbet te steken. Als je op deze manier wint heet dat een paça kazik.

Oorspronkelijk hadden de wedstrijden geen tijdslimiet en konden soms wel één of twee dagen duren. In 1975 is hier verandering in gekomen en is de maximale tijd voor wedstrijden in de baspehlivan categorie 40 minuten en in de pehlivan categorie 30 minuten. Als er op het einde geen winnaar is komt er een verlenging van 15 minuten voor de baspehlivan categorie en 10 minuten voor de pehlivan categorie. In de verlenging worden scores bijgehouden om aan het einde een winnaar uit te kunnen roepen.

Het jaarlijkse Kirkpinar toernooi wordt al sinds 1362 in Edirne gehouden. Hiermee is het het oudste doorlopende sportevenement ter wereld. De laatste jaren maakt het Turkse olieworstelen een opmars over de wereld en is het ook populair aan het worden in andere landen, vooral Nederland en Japan

Wushu (China)

Wushu, ook wel bekend onder de naam modern wushu, is een show-vorm die van Kung Fu is afgeleid. De sport is ontwikkeld in het China van na 1949 in een poging om een traditionele Chinese vechtsport tot bloei te laten komen. Door de oprichting van de IWUF (International Wushu Federation) is wushu uitgegroeid tot een internationale sport. Om de 2 jaar wordt er een wereldkampioenschap gehouden. Het eerste wereldkampioenschap werd gehouden in Peking en werd gewonnen door Clark Zhang.

Het moderne wushu bestaat uit twee disciplines: taolu en sanda. Taolu vormen lijken veel gymnastiek en omvat onder meer patronen en manoeuvres waarvoor punten voor worden gegeven. De vormen bestaan uit basisbewegingen (trappen, stoten, balanceren, sprongen, vegen en werpen) die ook voorkomen in andere Chinese vechtsporten. Er zijn patronen die binnen een bepaalde tijd moeten worden uitgevoerd. Moderne wushu beoefenaars oefenen steeds vaker op luchttechnieken zoals sprongen van 540 en 720 graden.

Sanda, soms ook wel sanshou of Lei Tai geheten, is een moderne vechtsport en -methode die is beïnvloed door het traditionele Chinese boksen, Chinese worstelmethodes zoals Shuai Chiao en andere Chinese worsteltechnieken zoals Qin Na. Sanda lijkt veel op kickboksen en muay thai maar omvat veel meer worsteltechnieken.

Geschiedenis

In 1958 richtte de Chinese overheid de All-China Wushu Association op. Deze diende als paraplu om regelgeving aan te brengen binnen de martial arts training. De Chinese staatscommissie voor fysieke cultuur en sport nam het voortouw bij het creëren van gestandaardiseerde vormen voor de meeste vechtsporten. Tijdens deze periode werd een nationaal wushu systeem geïntroduceerd waarin onder meer standaard vormen, leerstof en dangraden waren opgenomen. Wushu werd zowel op de universiteit als op de middelbare school geïntroduceerd. In 1979 werd er een speciale actiegroep opgericht om het wushu te promoten. Vandaag de dag worden er in China vele stijlen wushu beoefend, zowel traditionele als moderne en allen worden gepromoot door de Chinese overheid.

Patronen

Binnen Wushu zijn er een aantal patronen die worden beoefend. Deze worden onderverdeeld in een drietal categorieën te weten ongewapend, korte wapens en lange wapens. Onder ongewapend vallen Changquan, Nanquan en Taijiquan, onder korte wapens vallen Dao, Jian, Taijijian en Nandao en onder lange wapens vallen Gun, Qiang en Nangun. Het merendeel van deze patronen werd vastgelegd in 1958.

Deze patronen worden uitgevoerd in verplichte of individuele routines tijdens wedstrijden. Verplichte routines zijn routines die zijn ontwikkeld voor de sporter en iedere sporter moet dan ook dezelfde routine aflopen. Individuele routines worden ontwikkeld door een sporter met hulp van de coach. Als toevoeging op de individuele routines worden er soms ook duale en groepspatronen gelopen. Het duale patroon, duilian genoemd, is een patroon waarin er een vorm van sparren plaatsvind, met of zonder wapens. Het duale patroon is spectaculair en de acties lopen mooi syschroon. Het groepspatroon, bekend onder de naam jiti, is nog spectaculairder waarbij vele sporters synchroon verschillende acties uitvoeren. Vaak wordt er ook muziek gedraaid om het geheel beter in de pas te laten lopen.

Andere routines

Het merendeel van de routines in de sport zijn nieuwe, moderne compilaties van de traditionele routines. Desondanks omvatten de routines die zijn afgeleid van traditionele stijlen veel nieuwe onderdelen. Tegenwoordig worden onderstaande routines in het algemeen beoefend:

Baguazhang – Eight-Trigrams Palm
Bajiquan – Eight Extremes Fist/Boxing
Chaquan – Cha Fist/Boxing
Chuojiao – Poking Feet
Ditangquan – Ground-Prone Fist/Boxing
Fanziquan – Overturning Fist/Boxing
Houquan – Monkey Fist/Boxing
Huaquan – Hua Fist/Boxing
Paochui – Cannon Punch
Piguaquan – Chop-Hitch Fist/Boxing
Shequan – Snake Fist/Boxing
Tantui – Spring Leg
Tanglanghushi – Praying Mantis and Tiger Style
Tanglanquan – Praying Mantis Fist/Boxing
Tongbeiquan – Through-the-Back Fist/Boxing
Wing Chun (Yongchunquan) – Eternal Spring
Xingyiquan – Shape-Intent Fist/Boxing
Yingzhaoquan – Eagle Claw Fist/Boxing
Zuiquan – Drunken Fist/Boxing

Wing-Chun (China)

Wing-Chun is een Chinese vechtsport kunst die gespecialiseerd is in gevechten op korte afstand. Wing-Chun werd oorspronkelijk mondeling doorgegeven van leraar op leerling in plaats van via geschreven documentatie. Hierdoor is het moeilijk om de precieze ontstaanswijze vast te leggen. Men heeft geprobeerd om de geschiedenis te achterhalen door te kijken naar de specifieke doelen van de gebruikte technieken. De eerste verhalen over de vechtsport komen naar voren in onafhankelijke documentatie die is vastgelegd tijdens de eeuw van Wing Chun master Leung Jan.

Er is een legende die gaat over een jonge vrouw, Yim Wing Chun geheten. Nadat zij een huwelijksaanzoek van een lokale krijgsheer afwijst, zegt deze op zijn beurt dat hij zijn aanzoek zal intrekken als zij hem weet te verslaan in een gevecht. Ze vraagt aan een lokale non, Ng Mui, om haar te leren boxen en de stijl die ze ontwikkelen stelt haar in staat om van de krijgsheer te winnen. Vervolgens trouwt ze met de man die ze echt lief heeft en leert hem de stijl die hij naar haar vernoemt.

Viet Vo Dao (Vietnam)

Viet Vo Dao is de filosofie achter veel Vietnamese martial arts.

– Viet is afgeleid van de landsnaam Vietnam
– Vo betekent martial art
– Dao is de weg, het pad dat iemand neemt, de methode of het principe

Tijdens en na de oorlog in Vietnam werden veel van de Vietnamese martial artists over het hele land verspreid. Op 3 november 1973 werd daarom de Viet Vo Dao Federatie opgericht, met als doel om enkele Vietnamese martial arts te herenigen. Het ging om de volgende stijlen:

– Thien mon dao
– Cuu mon
– Qwan Ki Do
– Bach Hac
– Thanh Long Viet Vo Dao
– Vovinam

Viet Vo Dao wordt daarom ook gebruikt als generieke term voor bepaalde Vietnamese martial arts en filosofie, zoals dat geldt voor Kung Fu bij de Chinese martial arts.

Tang Soo Do (Korea)

Tang Soo Do is een Koreaanse vechtsport en betekent letterlijk “de kunst van de Chinese hand” en vindt zijn oorsprong in verschillende krijgskunsten uit onder meer Korea, China en Okinawa. Deze wortels begonnen in het Koreaanse Tae Kyon, Chinese Shaolin en het Japanse Shotokan. Volgens de Wereld Tang Soo Do Associatie lijkt het op een Chinese krijgskunst omdat het eerste woord TANG kan worden geïnterpreteerd als een verwijzing naar de Chinese Tang dynastie.

Voordat er sprake was van unificatie van de Kwans onder de Koreaanse Taekwondo Associatie, noemde het merendeel van de grote Kwans hun stijl Tang Soo Do, Kong Soo Do of Kwon Bup. Het eerste gebruik van term Tang Soo Do in de geschiedenis werd gedaan door Chung Do Kwean oprichter Won Kik Lee. Zijn Kwan en de andere Kwans stopten met het gebruik van de naam Tang Soo Do nadat zij zich hadden verenigd onder de naam Taekwondo. De Moo Duk Kwan, die loyaal was aan Hwang Kee, deed niet mee aan deze unificatie en bleef onafhankelijk en bleef de naam Tang Soo Do voeren.

Oprichters

De oorsprong van Tang Soo Do kan niet worden toegeschreven aan een enkel persoon. Lee Won Kuk wordt beschouwd als een van de eerste leraren van Tang Soo Do in Korea. Hij had een dojang opgezet in Korea tijdens de Japanse bezetting. Deze school werd Chung Do Kwan genoemd. Hij claimde dat hij Taekkyon had geleerd in de straten van Seoul en Kung Fu in China. Kee claimde dat hij de filosofie van het Okinawan karate leerde uit de boeken van Funakoshi.

De geschiedenis van de Moo Duk Kwan, zeer belangrijk voor het moderne Tang Soo Do, kan worden toegedicht aan Hwang Kee. Hij claimt Chinese krijgskunst geleerd te hebben in Mantsjoerije. Hij werd ook beinvloed door het Koreaanse Taekkyon en Subak.

Banden

Bij Tang Soo Do wordt het gekleurde bandensysteem gebruikt dat is ingevoerd door Jigoro Kano en voor het eerst werd gebruikt in Karate-Do. Een opvallend verschil is dat de traditionele zwarte band is vervangen door een donkerblauwe band voor studenten die de eerste dan behalen. De reden hiervoor is dat zwart in Korea voor “dood” staat. Beoefenaars vinden dat het behalen van een volgende dan een andere stap is en hiervoor krijgen ze een roodgestreepte donkerblauwe band. Als men de vierde dan heeft behaald, voert men de titel Master Instructor. Om een grootmeester te worden, moet men een internationale daad stellen die verbonden is aan de sport.

De originele bandkleuren, zoals bedacht door Hwang Kee zijn: 6de gup, groene band; 5de gup, groene band; 4de gup, groene band; 3de gup, rode band; 2de gup, rode band; en 1ste gup, rode band.

Kata of Hyeong

Er zijn verschillende Tang Soo Do organisaties op de wereld maar allemaal volgen ze dezelfde kata of hyeong.

Gicho/Kicho heyong
Hyong Il Bu
Hyung Ee Bu
Hyung Sam Bu

Taikyoku
De Kicho Hyung zijn opvallend gelijk aan de Taikyoku kata ontwikkeld door Gichin Funakoshi. De startpunten zijn hetzelfde, net als de bewegingen, blokken en stoten. Er zijn veel redenen om aan te nemen dat Hwang Kee zijn Koreaanse Kicho Hyung heeft afgestemd op de Japanse kata.

Sae Gae Hyung
De Wereld Tang Soo DO Associatie heeft Kicho Hyung aangepast en er trappen aan toegevoegd.

Sae Gae Hyung Il Bu
Sae Gae Hyung Ee Bu
Sae Gae Hyung Sam Bu

Pyong Ahn Hyung
De pyong ahn/pyung ahn hyeong zijn een serie van vijf vormen die in veel opzichten doen denken aan de pinan kata serie in het karate. Ze werden ontwikkeld door Itosu, een mentor van Funakoshi Gichin. Deze vormen werden ontwikkeld als traingsvorm voor Kong Sang Koon.

Pyung Ahn Cho Dan
Pyung Ahn E Dan
Pyung Ahn Sam Dan
Pyung Ahn Sah Dan
Pyunh Ahn Oh Dan

Materialen

Bij Tang Soo Do gebruikt men de authentieke dobok, de naam van het uniform. De normale dobok is geheel wit. Voor danhouders komen er de traditionele biezen op. Verder gebruikt men de zogeheten safety equipment, bestaande uit een paar handschoenen en voetbeschermers. Tevens worden hoofdbeschermers gedragen. Ook worden scheenbeschermers soms gebruikt. Een gebitsbeschermer wordt aanbevolen en is een kruisbeschermer verplicht voor mannen.

Tai Chi (China)

Tai Chi is een Chinese bewegingskunst, gericht op de bevordering van lichamelijke gezondheid en geestelijk welzijn. Helpt de spieren en gewrichten los te houden. Ook bevordert het een goede houding. Als iemand zegt dat hij aan Tai Chi doet, bedoelt hij of zij meestal Tai Chi Chuan, de variant die van de Chinese krijgskunst afstamt. Tai-Chi-Tao is een variant daarop die duidelijk gericht is op de gezondheid van de mens.

oefeningen

De Tai Chi Tao oefeningen zijn rustig en niet erg moeilijk. De oefeningen zijn gebaseerd op de vijf elementen van de energieleer: water, vuur, aarde, hout en metaal. Ze zorgen ervoor dat je meer energie krijgt. Ook hebben de oefeningen een positieve invloed op de bloedcirculatie en de zuurstoftoevoer naar de spieren. De oefeningen van Tai-Chi-Tao kunnen pijnen verlichten, vooral doordat het tempo van de oefeningen laag ligt. Onder meer mensen met RSI-klachten, rugklachten, reuma en ME kunnen baat hebben bij Tai-Chi-Tao.

bewegingsleer en zelfverdediging

Hoewel, met name in het westen, de nadruk bij veel Tai Chi beoefenaars ligt op het gezondheidsaspect van Tai Chi en het ‘slechts’ als bewegingsleer wordt gezien, zijn er ook beoefenaren die deze kunst beoefenen om haar effectiviteit als zelfverdedigingskunst. Met name in de Chen-stijl is de nadruk op het zelfverdedigingsaspect veel sterker aanwezig dan bij bijvoorbeeld de Yang-stijl. De vormen worden vaak dieper uitgevoerd, waarbij men dus meer door de knieën zakt en zo beter de balans leert te bewaren.

Bij Tai Chi als zelfverdediging ligt de nadruk met name op het verstoren van de balans van de tegenstander, door in de beweging van de tegenstander mee te gaan en deze te neutraliseren. Daarbij is het behouden van het eigen evenwicht uiteraard van groot belang. Op het moment dat de tegenstander uit balans is gebracht, kan eventueel een tegenaanval worden ingezet.

Taekwondo (Korea)

Taekwondo (soms geschreven als taekwon-do of tae kwon do) is een Koreaanse martial art en tevens de nationale sport van Zuid-Korea. Als je kijkt naar het wereldwijde aantal beoefenaars is het duidelijk dat taekwondo ‘s werelds meest populaire martial art is. Vertaald uit het Koreaans betekent ‘tae’ voet, ‘kwon’ betekent vuist en ‘do’ betekent weg (som geinterpreteerd als kunst). Vrij vertaald levert dat op: ‘de weg van vernietigen met de handen en voeten’. Sommigen vertalen het als: ‘de kunst van stoten en trappen’.

de populariteit

De populariteit van taekwondo heeft ertoe geleid dat de martial art in verschillende wijzen ontwikkelde. De kunst of sport heeft verschillende domeinen: gevechtstechnieken, zelfverdediging, kunst, sport, meditatie en filosfie. Zowel in Zuid- als Noord Korea is taekwondo onderdeel van de militaire opleiding.

vormen

Traditioneel taekwondo is eigenlijk niet wedstrijdgericht, maar stamt uit militaire oorsprong met grote nadruk op dodelijke aanvalstechnieken. Modern taekwondo legt meer de nadruk op controle en zelfverdediging. Er zijn formeel twee stijlen van deze sport. Deze stijlen hebben beiden een eigen wereldorgaan: WTF (world taekwondo federation) en ITF (international taekwon-do federation). Dit uit zich in vrijwel alle onderdelen die het taekwondo omvat. Het wedstrijdsysteem van sparring is and compleet anders bij beide stijlen, evenals de patronen.

Wanneer taekwondo in zijn complete vorm wordt beoefend, geeft men voldoende aandacht aan de belangrijkste fysieke onderdelen: patronen (tuls of poomsee), sparring (kyorugi of matsogi), zelfverdediging (hosinsul), breektechnieken (gyok pa) en speciale technieken. Bestuderen van de theorie en filosofie behoort echter ook niet te ontbreken in het lesprogramma.

Hoewel er grote verschillen zijn tussen de twee hoofdstromingen en tussen de verschillen organisaties, kan men de kunst in het algemeen omschrijven als één die de nadrukt legt op krachtige traptechnieken vanuit een mobiele stand. De beoefenaar maakt hierbij gebruik van de grotere ‘reach’ en kracht van het been vergeleken bij de armen. De training omvat over het algemeen een system van blokkeren, trappen, stoten, open handslagen en soms ook verschillende worpen, vegen en gewrichtsklemmen.

Materialen

Voor taekwon-do training zijn er verschillende materialen benodigd. Het verschilt per stijl welk soort pak vereist is. Bij WTF Taekwondo gebruikt men de moderne V-hals uniforms, bij ITF Taekwon-do de authentieke ITF dobok. Verder gebruikt men scheen- en onderarm beschermers, een hoofdbeschermer en borstpantser bij WTF Taekwondo. Bij ITF gebruikt men de zogeheten safety equipment, bestaande uit een paar handschoenen en voetbeschermers. Tegenwoordig is ook bijna altijd een hoofdbeschermer verplicht. Ook in deze stijl worden scheenbeschermers soms gebruikt. Bij beide stijlen wordt een gebitsbeschermer aanbevolen en is een kruisbeschermer verplicht voor mannen.

Tijdens de training gebruikt men vaak verschillende soorten trapkussens, focus pads en floppy mitts.

Voor meer uitgebreide informatie kunt u onze uitgebreide zustersite www.taekwon-do.nl bezoeken.

Taekkyon (Korea)

Taekkyon is een oude vorm van ongewapende zelfverdediging uit Korea. De naam wordt voor het eerst genoemd in het boek Manmulbo, dat rond 1790 gepubliceerd werd door Lee, Sung-Ji. Voor die tijd stond het bekend onder de naam Subak.ekk

de geschiedenis

De geschiedenis van Taekkyon is niet geheel duidelijk, er zijn ook mensen die beweren dat het een volkssport was, waarbij het puur en alleen de bedoeling was om de tegenstander uit evenwicht te brengen. Over het algemeen wordt echter aangenomen dat het ontstaan is uit het Subak en later ook zijn ingang vond bij het gewone volk waar het uitgroeide tot een sport. Op het schilderij Dae Kwae Do uit 1846 zijn waarschijnlijk twee beoefenaars van het Taekkyon afgebeeld.

Taekkyon was wellicht verloren gegaan als rond 1971 Shin Han-seung niet in aanraking was gekomen met Song Dok-ki, waarschijnlijk één van de laatste Taekkyon -beoefenaars. Tijdens de Japanse kolonisatie van Korea van 1910 tot 1945 was het namelijk verboden voor Koreanen om hun eigen vechtsporten te beoefenen, en dit had bijna geleid tot het verloren gaan van het Taekkyon. Vanaf 1971 werkten de beide heren aan de verdere ontwikkeling en promotie van het Taekkyon. Dit leidde er zelfs toe dat het in 1983 van de Koreaanse regering het predicaat ‘intangible cultural asset’ (registratienr. 76) kreeg toebedeeld.

Taekkyon is niet, zoals vaak verondersteld wordt, de voorloper van het moderne taekwondo. Of beter gezegd: taekwondo vindt zijn oorsprong niet in het traditionele Koreaanse Taekkyon. De principes van beide sporten verschillen hemelsbreed van elkaar. Taekkyon is veel ritmischer en ‘zachter’ dan taekwondo. In Taekkyon is elke trap eigenlijk een duw, ook kent het veel worpen en duw- en trekbewegingen.

exames

Traditioneel kenden Koreaanse vechtkunsten, en dus ook Taekkyon, geen graduatie systeem. Tegenwoordig kunnen in het net als in andere moderne Koreaanse vechtkunsten examens afgelegd worden voor het behalen van een volgende graden. Er wordt gewerkt met een systeem van geup en dan graden. De graad van de leerling wordt aangegeven met een gekleurde sjerp en/of een ander uniform.

in de moderne tijd

Tegenwoordig wordt het in Korea vertegenwoordigd door een aantal verschillende organisaties, en groeit daar gestaag. In 1984 werd door Lee Yong-bok het ‘Korea Traditional Taekgyeon Institute’ opgericht voor de verspreiding van Taekkyon. In Korea en in 1985 werden voor het eerst Taekkyon wedstrijden gehouden in Busan. Recent werden diverse wedstrijden vertoond op de Koreaanse televisie (KBS), wat een enorme impuls betekende voor de groei en de populariteit van de sport. Internationaal is de groei was echter beperkt, met hier en daar kleine groepjes die deze sport beoefenen.

Systema (Rusland)

Systema is een Russische vechtkunst. Het is geen sport. Er zijn geen verboden technieken, alles is toegestaan en het kent geen competitie of een bandensysteem zoals bij bijvoorbeeld karate, jiu-jitsu, judo of aikido. Er zijn algemene principes waarmee de beoefenaar van systema leert op een aanval te reageren.

De kern van systema kan worden samengevat in de volgende vier begrippen.

De ademhaling is belangrijk voor een goede zuurstofvoorziening, maar kan ook gebruikt worden voor een kiai bij atemi. Juist in stress situaties is een goede ademhaling essentieel om ontspannen te blijven.

Beweging is de eerste vorm van zelfverdediging, een trap ontwijken is beter dan incasseren. Zoveel mogelijk mobiel zijn is het credo. Als het mogelijk is ren je zo hard mogelijk weg.

Structuur is de derde pijler. Hiermee wordt de houding van een persoon bedoeld, de verdediging is gericht op het laten instorten ervan. Een hand tegen de kin brengt iemand veel sneller uit balans dan een reeks schoppen/slagen. Een vinger breken kan ook meteen een einde aan een gevecht maken.

Ontspannen is de vierde pijler, veel technieken die op je uitgevoerd worden, worden een stuk minder effectief als je ze zacht ontvangt. Dronken mensen doen dit vanwege de invloed van de alcohol vanzelf, de kunst is om dit in normale staat ook te kunnen.

het princiepe

De vierde pijler ontspannen maakt niet dat systema niet efficiënt is, het credo is dan ook: zacht ontvangen en hard geven. Veel technieken uit karate, jiu-jitsu, judo en aikido zijn te gebruiken in systema zolang ze op de systema manier worden toegepast. Niemand schrijft voor hoe een techniek moet worden uitgevoerd, het is aan de beoefenaar zelf om voor de beste manier te vinden. Trainingen kunnen er ‘soft’ uitzien omdat veel in slow motion geoefend wordt, maar in de praktijk gaat het gewoon op volle snelheid. Afhankelijk van je niveau kun je de snelheid langzaam naar full speed brengen. Veel technieken zijn dermate effeciënt dat ze sowieso beter langzaam uitgevoerd kunnen worden. Er zijn geen verboden technieken. Vrouwen kunnen makkelijk op gelijk niveau trainen met mannen (ook al hebben ze een nadeel als het gaat om fysieke kracht), omdat het accent meer op sensitiviteit en effectieve technieken ligt.

mentaliteit

Systema is ook voor een gedeelte een mentale oefening: Juist omdat er geen beperkingen zijn zal men voor zichzelf moeten uitvinden hoe ver men gaat in een verdediging en dat is een confrontatie met jezelf. Ook het feit dat je gewond kan raken vereist voorbereiding. Je moet er rekening mee houden dat je nooit 100% fit blijft tijdens een gevecht, je technieken moeten hierop worden afgestemd. Een mesgevecht bijvoorbeeld houdt eerder in dat er onverwacht iets in je gestoken wordt, dan iemand je dreigt te steken. Andere situaties kunnen zijn dat je erg vermoeid bent of door meerdere mensen wordt bedreigd.

slomotion

Verwarrend kan zijn dat je in filmpjes op het internet bijna alleen slow motion systema ziet en mensen die relatief makkelijk op de grond vallen. Dit heeft een heel praktisch reden: met full power uitgevoerd is de kans groot dat je het trainingsuuur geblesseerd verlaat. Maar gecontroleerd kan er hard op elkaars lichaam geslagen, wurgingen uitgevoerd, klemmen gezet worden om je te laten wennen aan de stress die dit met zich meebrengt. Ook is vrij sparren een essentieel onderdeel van Systema, staand of in een grondgevecht. Low kicks, een knie naar het hoofd, high kicks, zolang je het beheerst uit kunt voeren is het prima. In het gezicht slaan, op de oren, in oogholtes drukken of vingers verbuigen, niets is verboden. Vrij sparren kan dus alleen als je in staat bent het lichaam van de ander en van jezelf te beschermen voor ernstige blessures.

beginners

Systema is voor beginners en gevorderden geschikt om effectieve zelfverdediging te leren. Dit wordt natuurlijk van elke vechtsport beweerd, maar systema kenmerkt zich door het aanleren van een persoonlijke stijl. Er wordt gewerkt met algemene principes, en er worden geen technieken aangeleerd, die zal de beoefenaar zelf ontwikkelen. Er wordt dus niet getraind voor examens, of kata’s. Beginners voelen zich snel op hun gemak tussen mensen die al een stuk langer meetrainen, door de afwezigheid van een duidelijk hiërachie. Qua conditie: als je zorgt voor een goede basisconditie (op wat voor manier dan ook) bouw je deze uit door veel grondgevechten e.d. te doen.

geen arrogantie

De attitude naar de omgeving is ook anders dan bij een aantal andere vechtsporten. Een zwarte band heeft bijvoorbeeld status, en beoefenaar krijgt naarmate hij verder komt ook een ‘ego-boost’. In systema is het juist de bedoeling dat je de tegenstander de indruk geeft dat je hem onderlegen bent en jij er volkomen onverwacht er een einde aan maakt. Niet opvallen is het credo, laat de aanvaller in de waan dat hij aan het winnen is. Je staat dus niet in een karate houding klaar, eerder alsof je niet helemaal snapt waar het allemaal over gaat en ook niet echt geïnteresseerd bent. Als hij door zou hebben dat je jezelf kunt verdedigen zal hij op zijn qui vive zijn (of eerder een mes trekken).

instructeurs

De meest bekende systema instructeurs zijn Michail Rjabko in Rusland en zijn opvolger Vladimir Vasiliev in Toronto, Canada. In West-Europa is er een deel van de systema instructeurs vertegenwoordigd door de Europese Systema Associatie onder leiding van Andreas Weitzel (Augsburg, Duitsland). Veel kennis wordt op dit moment nog verspreid door het volgen van seminars die over de hele wereld worden gegeven.

Copyright ©2020 MuayThai.nl. Alle rechten voorbehouden.