Voor 16:00 besteld? Morgen in huis* | Gratis bezorgd in NL vanaf € 50,- (daaronder € 4,95) | Winkel nabij Rotterdam | Vragen? Bel 010-226 38 68

Tag: China

Wushu (China)

Wushu, ook wel bekend onder de naam modern wushu, is een show-vorm die van Kung Fu is afgeleid. De sport is ontwikkeld in het China van na 1949 in een poging om een traditionele Chinese vechtsport tot bloei te laten komen. Door de oprichting van de IWUF (International Wushu Federation) is wushu uitgegroeid tot een internationale sport. Om de 2 jaar wordt er een wereldkampioenschap gehouden. Het eerste wereldkampioenschap werd gehouden in Peking en werd gewonnen door Clark Zhang.

Het moderne wushu bestaat uit twee disciplines: taolu en sanda. Taolu vormen lijken veel gymnastiek en omvat onder meer patronen en manoeuvres waarvoor punten voor worden gegeven. De vormen bestaan uit basisbewegingen (trappen, stoten, balanceren, sprongen, vegen en werpen) die ook voorkomen in andere Chinese vechtsporten. Er zijn patronen die binnen een bepaalde tijd moeten worden uitgevoerd. Moderne wushu beoefenaars oefenen steeds vaker op luchttechnieken zoals sprongen van 540 en 720 graden.

Sanda, soms ook wel sanshou of Lei Tai geheten, is een moderne vechtsport en -methode die is beïnvloed door het traditionele Chinese boksen, Chinese worstelmethodes zoals Shuai Chiao en andere Chinese worsteltechnieken zoals Qin Na. Sanda lijkt veel op kickboksen en muay thai maar omvat veel meer worsteltechnieken.

Geschiedenis

In 1958 richtte de Chinese overheid de All-China Wushu Association op. Deze diende als paraplu om regelgeving aan te brengen binnen de martial arts training. De Chinese staatscommissie voor fysieke cultuur en sport nam het voortouw bij het creëren van gestandaardiseerde vormen voor de meeste vechtsporten. Tijdens deze periode werd een nationaal wushu systeem geïntroduceerd waarin onder meer standaard vormen, leerstof en dangraden waren opgenomen. Wushu werd zowel op de universiteit als op de middelbare school geïntroduceerd. In 1979 werd er een speciale actiegroep opgericht om het wushu te promoten. Vandaag de dag worden er in China vele stijlen wushu beoefend, zowel traditionele als moderne en allen worden gepromoot door de Chinese overheid.

Patronen

Binnen Wushu zijn er een aantal patronen die worden beoefend. Deze worden onderverdeeld in een drietal categorieën te weten ongewapend, korte wapens en lange wapens. Onder ongewapend vallen Changquan, Nanquan en Taijiquan, onder korte wapens vallen Dao, Jian, Taijijian en Nandao en onder lange wapens vallen Gun, Qiang en Nangun. Het merendeel van deze patronen werd vastgelegd in 1958.

Deze patronen worden uitgevoerd in verplichte of individuele routines tijdens wedstrijden. Verplichte routines zijn routines die zijn ontwikkeld voor de sporter en iedere sporter moet dan ook dezelfde routine aflopen. Individuele routines worden ontwikkeld door een sporter met hulp van de coach. Als toevoeging op de individuele routines worden er soms ook duale en groepspatronen gelopen. Het duale patroon, duilian genoemd, is een patroon waarin er een vorm van sparren plaatsvind, met of zonder wapens. Het duale patroon is spectaculair en de acties lopen mooi syschroon. Het groepspatroon, bekend onder de naam jiti, is nog spectaculairder waarbij vele sporters synchroon verschillende acties uitvoeren. Vaak wordt er ook muziek gedraaid om het geheel beter in de pas te laten lopen.

Andere routines

Het merendeel van de routines in de sport zijn nieuwe, moderne compilaties van de traditionele routines. Desondanks omvatten de routines die zijn afgeleid van traditionele stijlen veel nieuwe onderdelen. Tegenwoordig worden onderstaande routines in het algemeen beoefend:

Baguazhang – Eight-Trigrams Palm
Bajiquan – Eight Extremes Fist/Boxing
Chaquan – Cha Fist/Boxing
Chuojiao – Poking Feet
Ditangquan – Ground-Prone Fist/Boxing
Fanziquan – Overturning Fist/Boxing
Houquan – Monkey Fist/Boxing
Huaquan – Hua Fist/Boxing
Paochui – Cannon Punch
Piguaquan – Chop-Hitch Fist/Boxing
Shequan – Snake Fist/Boxing
Tantui – Spring Leg
Tanglanghushi – Praying Mantis and Tiger Style
Tanglanquan – Praying Mantis Fist/Boxing
Tongbeiquan – Through-the-Back Fist/Boxing
Wing Chun (Yongchunquan) – Eternal Spring
Xingyiquan – Shape-Intent Fist/Boxing
Yingzhaoquan – Eagle Claw Fist/Boxing
Zuiquan – Drunken Fist/Boxing

Wing-Chun (China)

Wing-Chun is een Chinese vechtsport kunst die gespecialiseerd is in gevechten op korte afstand. Wing-Chun werd oorspronkelijk mondeling doorgegeven van leraar op leerling in plaats van via geschreven documentatie. Hierdoor is het moeilijk om de precieze ontstaanswijze vast te leggen. Men heeft geprobeerd om de geschiedenis te achterhalen door te kijken naar de specifieke doelen van de gebruikte technieken. De eerste verhalen over de vechtsport komen naar voren in onafhankelijke documentatie die is vastgelegd tijdens de eeuw van Wing Chun master Leung Jan.

Er is een legende die gaat over een jonge vrouw, Yim Wing Chun geheten. Nadat zij een huwelijksaanzoek van een lokale krijgsheer afwijst, zegt deze op zijn beurt dat hij zijn aanzoek zal intrekken als zij hem weet te verslaan in een gevecht. Ze vraagt aan een lokale non, Ng Mui, om haar te leren boxen en de stijl die ze ontwikkelen stelt haar in staat om van de krijgsheer te winnen. Vervolgens trouwt ze met de man die ze echt lief heeft en leert hem de stijl die hij naar haar vernoemt.

Tai Chi (China)

Tai Chi is een Chinese bewegingskunst, gericht op de bevordering van lichamelijke gezondheid en geestelijk welzijn. Helpt de spieren en gewrichten los te houden. Ook bevordert het een goede houding. Als iemand zegt dat hij aan Tai Chi doet, bedoelt hij of zij meestal Tai Chi Chuan, de variant die van de Chinese krijgskunst afstamt. Tai-Chi-Tao is een variant daarop die duidelijk gericht is op de gezondheid van de mens.

oefeningen

De Tai Chi Tao oefeningen zijn rustig en niet erg moeilijk. De oefeningen zijn gebaseerd op de vijf elementen van de energieleer: water, vuur, aarde, hout en metaal. Ze zorgen ervoor dat je meer energie krijgt. Ook hebben de oefeningen een positieve invloed op de bloedcirculatie en de zuurstoftoevoer naar de spieren. De oefeningen van Tai-Chi-Tao kunnen pijnen verlichten, vooral doordat het tempo van de oefeningen laag ligt. Onder meer mensen met RSI-klachten, rugklachten, reuma en ME kunnen baat hebben bij Tai-Chi-Tao.

bewegingsleer en zelfverdediging

Hoewel, met name in het westen, de nadruk bij veel Tai Chi beoefenaars ligt op het gezondheidsaspect van Tai Chi en het ‘slechts’ als bewegingsleer wordt gezien, zijn er ook beoefenaren die deze kunst beoefenen om haar effectiviteit als zelfverdedigingskunst. Met name in de Chen-stijl is de nadruk op het zelfverdedigingsaspect veel sterker aanwezig dan bij bijvoorbeeld de Yang-stijl. De vormen worden vaak dieper uitgevoerd, waarbij men dus meer door de knieën zakt en zo beter de balans leert te bewaren.

Bij Tai Chi als zelfverdediging ligt de nadruk met name op het verstoren van de balans van de tegenstander, door in de beweging van de tegenstander mee te gaan en deze te neutraliseren. Daarbij is het behouden van het eigen evenwicht uiteraard van groot belang. Op het moment dat de tegenstander uit balans is gebracht, kan eventueel een tegenaanval worden ingezet.

Sanda (China)

Sanda is de sportieve kant van san shou, waarbij er strikte regels gelden ten aanzien van de technieken die mogen worden toegepast. Het wordt ook wel Chinees kickboksen genoemd. San shou is een vorm van Chinese zelfverdedigingskunst en vechtsport. Het bestaat uit het vrije gevecht (free-fighting) en bevat diverse onderdelen van stijlen binnen het wushu.

de oorsprong

San shou is in de zestiger jaren van de twintigste eeuw in opdracht van de Chinese overheid ontwikkeld door het Chinese leger. Dit in navolging van hun ervaringen tijdens de Koreaanse oorlog. Hierbij werden diverse traditionele stijlen bestudeerd, en werd hieruit een keuze gemaakt, gecombineerd met moderne inzichten. Men kan het dan ook zien als een moderne vorm van wushu, waarin men heeft gepoogd de essentie van diverse traditionele stijlen te combineren. Als ongewapende zelfverdedigingskunst is san shou compleet, aangezien het worpen, klemtechnieken, wurgtechnieken, trappen, slagen, stoten, enzovoorts kent.

de regels

Sanda is een vol contact competitie sport. Het sanda wordt beoefend in toernooien. Hierbij zijn bepaalde technieken die wel deel uitmaken van de zelfverdedigingskunst, zoals elleboogstoten, verwurgingen en armklemmen, niet toegestaan, met uitzondering van X-treme sanda. Verder is het mogelijk te winnen door de tegenstander uit de ring te laten belanden, wat bij zelfverdediging uiteraard een onbelangrijk criterium zou zijn. Oorspronkelijk hoort de ring of mat een platform van acht bij acht meter te zijn en zestig cm hoog. Dit stelt een berg of een dak van een gebouw voor. Toegestane technieken zijn stoten, trappen en worpen. Er kan ook gewonnen worden door K.O of op punten.

Sanda word beoefend met hoofd- en borstbescherming, scheenbeschermers, bitje en bokshandschoenen. Er is ook ‘X-treme’ sanda, dit is zonder borst hoofd en scheenbeschermers, hier zijn vaak ook knie- en elleboog technieken toegestaan.

Nunchaku-do (China & Japan)

Nunchaku-do is een gevechtssport met de nunchaku, twee stokken door middel van een touw of ketting met elkaar verbonden. De oorsprong van deze martial art is niet exact bekend. Waarschijnlijk was de nunchaku oorspronkelijk een landbouwwerktuig dat werd gebruikt in het China van de 13de en 14de eeuw. De martial arts is naar alle waarschijnlijkheid in China ontstaan en in Japan doorontwikkeld. De sport telt vier onderdelen: de Kumite (één tegen één gevecht), Freestyle (showelement), de Kata (bepaalde serie technieken) en Jutsu (zelfverdediging).

Kumite

Dit is het onderdeel waarbij men een één tegen één gevecht levert met de nunchaku. Het doel is niet om elkaar k.o. te slaan maar om de tegenstander op bepaalde plaatsen te raken met de juiste techniek. Men heeft allebei een helm en een toque op/om. Punten maakt men door elkaar te raken, dat mag op alle plaatsen, behalve onder de knie, in het kruis en op de nek/hals. Op het hoofd is het toegelaten aangezien men een helm opheeft. Voordat men probeert te scoren is het noodzakelijk om twee overpakkingen te maken. Dat wil zeggen dat men twee keer van hand moet wisselen. Hiervoor zijn verscheidene manieren, en geregeld worden er nieuwe uitgevonden die zelfs de uitvinders van Nunchaku niet voor mogelijk zouden hebben gehouden. Variatie in de overpakkingen is nodig, anders wordt men bestraft met een half punt tegen, chui. Een chui wordt ook gegeven als men buiten de mat komt of te hard slaat. De wedstrijden duren twee-en-een-halve minuut of tot dat er iemand zes punten heeft. Eén punt heet een Waza-Ari, en krijgt men voor een bijna technisch volledig goed uitgevoerde score. Een ippon telt voor twee punten, men krijgt een ippon als men een technisch moeilijk uit te voeren techniek met succes uitvoert of als men:

– De ander ontwapent.
– De ander zijn wapen laat vallen.
– Een goeie block-counter maakt.

Block-Counter

Een aanval wordt niet altijd beloond met een Waza-Ari, de slag kan te hard zijn, worden ontweken of worden geblockt. Bij een block neem je de twee uiteinden van de nunchaku vast en probeert men de aanval van de andere af te weren. Bij een succesvolle block mag men onmiddellijk counteren en een nieuwe aanval inzetten. Hiervoor zijn geen twee overpakking noodzakelijk als men de counter binnen de seconde maakt. Bij een succesvolle block-counter wordt een ippon gegeven.

Freestyle

Een freestyle duurt 1 of 2 minuten, waarbij men niet gebonden is aan een te volgen serie technieken. Het gaat vooral om zoveel mogelijk ‘show’ te geven door de technieken met de nunchaku’s perfect te beheersen. De jury velt haar oordeel op basis van de snelheid, het ritme, gebruik van twee nunchaku’s enz…

Kata

Kata’s zijn techniekseries die in een precieze volgorde achter elkaar moeten worden afgewikkeld. Deze bestaan in bijna alle gevechtssporten. Het gaat er hierbij om dat je de overpakkingen mooi en correct uitvoert, dat je de nunchaku niet laat vallen en dat je het op een goede snelheid doet. De jury geeft hiervoor een beoordeling.

Nunchaku-jutsu

Nunchaku-jutsu is de zelfverdedigingskunst met de nunchaku, en concentreert zich op het meer realistischer gebruik van de nunchaku. Men leert zichzelf verdedigen met de nunchaku tegen aanvallen van andere wapens zoals; stokken, messen, zwaarden, stoten en trappen. Deze stijl is ontworpen door mensen met jiu-jitsu achtergrond.

Chui’s en Keikoku’s

Een chui is een straf, onder de vorm van een half punt tegen. Men krijgt een chui voor:

– Te weinig variatie in je overpakkingen
– Te hard slaan
– 2 keer buiten de wedstrijdruimte komen

Bij een tweede fout krijgt men Keikoku, een Waza-Ari tegen. Bij een derde fout een Keikoku 2, een ippon tegen. Na een vierde fout word je gediskwalificeerd.

Kung-Fu (China)

Kung-Fu (China) en Wushu zijn twee populaire termen die het synoniem zijn geworden voor de Chinese martial arts. De twee Chinese termen hebben echter een zeer verschillende betekenis. Wushu kan op veel verschillende manieren geïnterpreteerd worden als zijnde tradities in de martial arts. Kung-Fu daarentegen, kan in elke context – ook buiten de krijgskunsten om – gebruikt worden.

Kung-Fu (gung fu) beschrijft een bewerkstelliging of vakkundigheid van technieken, welke bereikt is door lang én hard werken. Wushu is een meer precieze term om aan te geven dat het gaat om activiteiten op het gebied van gevechtskunst.

 Kung-Fu Training

Trainingsschema’s van de Chinese martial arts staan over het algemeen uit de volgende onderdelen: basistechnieken, vormen, toepassingen van zelfverdedigingstechnieken en wapentraining. Elke stijl heeft uiteraard zijn eigen syllabus met verschil van nadruk op elk van […]

Kung-fu Stijlen

China heeft één van de oudst gedocumenteerde geschiedenis van tradities van martial arts beoefening ter wereld. Tevens heeft het waarschijnlijk de meeste stijlen van welke gemeenschap ter wereld dan ook; er zijn immers wel honderden […]

 Morele eigenschappen Kung-fu

Traditionele Chinese stromingen van martial arts, zoals het Shaolin Kung Fu, hielden zich vaak bezig met het bestuderen van de martial arts, niet alleen als een manier om zichzelf te verdedigen en zich mentaal te […]

 Martial Arts in de moderne cultuur

Referenties naar de concepten en gebruiken van Chinese krijgskunsten kunnen worden gevonden in de cultuur. Historisch kan de invloed van de Chinese krijgskunsten worden gevonden in boeken en in de uitvoerende kunsten die specifiek zijn […]

 Chi (Innerlijke Kracht)

Het concept van ‘gi’ (chi of ch’i kan ook) is gebaseerd op de innerlijke energie die alle levende wezens in zich hebben om te kunnen bewegen en dergelijk. Dit concept komt voor in bijna alle […]

Geschiedenis van Kung-Fu

De oorsprong van Chinese martial arts gaat wel ruime zesduizend jaar in de tijd terug. De geschiedenis van Kung-Fu is ook al eeuwenoud. Om zichzelf te kunnen verdedigen, om te jagen en als militaire training […]

 Beroemdheden

Iedereen kent uiteraard Bruce Lee, de legendarische acteur die het hele genre vechtfilm bekend heeft gemaakt aan het grote publiek. Maar er zijn meer beroemdheden in de kung-fu wereld. Van oude grootmeesters tot min of […]

Kempo (China)

De Chinese karakters die staan voor kempo of kenpo worden uitgesproken als Chuan (vuist) Fa (weg of methode). De Japanners, die de Chinese karakters gebruiken, vertalen de karakters als Ken (zwaard of vuist) en Ho (methode). De karakters worden fonetisch als kenpo geschreven en als kempo uitgesproken. Het is niet verwonderlijk dat naast de officiele schrijfwijze kenpo ook de schrijfwijze kempo ingeburgerd is geraakt.

De weg van de vuist staat voor de vechtkunst, waarbij zowel handen als voeten worden gebruikt die zijn oorsprong heeft in China. Vaak worden de kloosters Shaolin en Wu Dan genoemd als de plaatsen waar de vechtkunst zijn grootste ontwikkeling heeft doorgemaakt. Eeuwen terug is de kennis over deze vechtkunst verspreid naar omliggende gebieden zoals het eiland Okinawa (Japan) en Indonesië. In deze landen werd de vechtkunst verder ontwikkeld en vermengd met inheemse vechtkunsten zoals het Pencak Silat in Indonesië, waar Chinese vechtkunst wordt aangeduid met de term Kuntao.

Introductie in Nederland

Na de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949 keerden veel Indonesische Nederlanders terug naar Nederland en brachten hun kennis van het Indonesische Kuntao (Kun Tau) mee naar Nederland. Een handjevol grootmeesters heeft het Indonesische kuntao in Nederland geïntroduceerd. Onder leiding van grootmeesters Faulhaber en Meijers raakte de kunst in Nederland bekend onder de naam Shaolin Kempo, verwijzend naar de verre oorsprong van deze vechtkunst. Het Shaolin Kempo is na de introductie in Nederland ten dele vermengd met andere Oosterse vechtkunsten zoals het karate en het judo. Veel scholen hanteren Japanse benamingen voor technieken.

Een andere route waarlangs het kempo in Nederland is geïntroduceerd loopt via Japan. Deze vorm van kempo wordt Okinawa Kempo genoemd.

Kempo is in de jaren ‘50 van de vorige eeuw ook via Hawai in de Verenigde Staten geïntroduceerd en door Ed Parker ontwikkeld tot een geheel eigen vorm, genaamd Kenpo Karate.

kenmerken

Kenmerkend voor alle kempostijlen en stromingen, is dat de kempoka zowel zijn handen, armen als benen en voeten gebruikt om aanvallen te weren. Vaak volgt een tegenaanval direct op een verdediging, waarbij stoten, slagen, trappen, klemmen en worpen mogelijk zijn. Technieken worden vanuit het lichaam ingezet, en zijn niet beperkt tot een beweging met een arm of been. Het gevecht start vaak op de lange tot middellange afstand (been of armlengte), maar kan overgaan in een gevecht op korte afstand (vastpakken en klemmen) en met een worp of een veeg doorgaan en uiteindelijk eindigen op de grond.

De aanval wordt niet hard geweerd, maar ontweken door uit de baan van de aanval te draaien of te stappen. Vaak zijn elementen van dierstijlen in het kempo te herkennen zoals de draak, tijger, kraanvogel, slang en luipaard. Zowel lage als hoge standen behoren tot het repertoire van een kempoka.

Bron: Kempobond.nl

rico-vs-bigfooooot400300

Glory 46 China Rico Verhoeven tegen Bigfoot Silva

Zaterdag 14 oktober houdt Glory kickboxing zijn aller eerste evenement in China. De organisatie heeft haar eerste evenement geboekt in de Chinese stad Guangzhou. Op dit evenement zullen zwaargewicht wereldkampioen Rico Verhoeven en voormalig UFC vechter Antonio Bigfoot Silva tegen elkaar vechten in de Chinese stad Guangzhou. Met dit evenement wil Glory natuurlijk ook hun naam stempelen op de Aziatische markt. Momenteel is Glory de leidende kickboks organisatie in Noord Amerika en Europa, maar in Azië zijn andere organisaties momenteel de grotere. Bij dit gevecht staat de zwaargewicht titel niet op het spel, en zal de partij drie rondes duren.

Ook deze avond zullen een aantal Chinese kickboksers te zien zijn, waaronder: Shanghai Gao en Hongxing Kong. Beide mannen zijn Sanda vechters, Sanda is een Chinese vorm van kickboksen. Het is een vorm van KungFu dat ook wel Chinees boksen wordt genoemd. Bij deze stijl word er gevochten op een mat en krijgt men punten voor de teenstander van de mat te krijgen, iemand neer te halen en door stoten en trappen te geven. Daarbij wordt er ook gevochten voor het wereldkampioenschap in het middengewicht. Glory middengewicht wereldkampioen Simon Marcus zal het opnemen tegen Alex Pereira

Het programma zal er als volgt uitzien:
GLORY 46 China
Middleweight Title Headline Bout: Simon Marcus vs. Alex Pereira
Featherweight Tournament Final Bout: Winner of Bout A vs. Winner of Bout B
Heavyweight Co-Headline Bout: Xiang Ye vs. Junior Tafa
Professional Sanda (60 kg) Bout: Hongxing Kong vs. Yang Sun
Featherweight Tournament Semifinal Bout B: Chenglong Zhang vs. Quade Taranaki
Featherweight Tournament Semifinal Bout A: Chenchen Li vs. Masaya Kubo

GLORY 46 SuperFight Series
Heavyweight Headline Bout: Rico Verhoeven vs. Antônio Silva
Catchweight (72 kg) Co-Headline Bout: Shanghai Gao vs. Khaial Dzhaniev
Middleweight Bout: Wei Zhou vs. Andre Walker
Catchweight (53 kg) Bout: Zaza Sor. Aree vs. Liu Jia
Catchweight (68 kg) Bout: Lei Xie vs. Petchpanomrung Kiatmookao
Lightweight Bout: Qinghao Meng vs. Pascal Schroth

Jahfarr Wilnis boekt zege in China

Jahfarr WilnisJahfarr Wilnis (29) plaatste zich 17-maart voor de halve finales door de Oekrainer Roman Kryklia te verslaan. Ondanks zijn overduidelijke winst had de 2-meter lange Utrechter daar een extra ronde voor nodig.

Eenmaal in China versloeg Wilnis de Chinees Asihati op knock-out en ging door naar de finale. Daar bleek hij toch een tandje te sterk te zijn voor de bijna-veteraan Hesdy Gerges. Al met al; een stevige partij met als gevolg een titel voor Jahfarr Wilnis

Copyright ©2019 MuayThai.nl. Alle rechten voorbehouden.